ఈ మాట ఎప్పుడో అప్పుడు కచ్చితం గా అంతా అనుకునే ఉంటాం
అదో రంగుల ప్రపంచం
మనల్ని మనం చూసుకోవాలని,కనీసం మన పేరైనా దాని మీద చూసుకోవాలని ఎన్ని సార్లు అనుకున్నామో కదా!!

పొద్దునే పేపరు రాగానే మొదట తీసి చదివేస్తాం
అల్లంత దూరం లొ ,తెర మీద హీరో పాడుతుంటే పాడతాం,మన కోప్పాన్ని అంతా విలన్ మీద చూపిస్తె సీటు మీద మురిసిపోతాం.

మన అభిమాన హీరో సినిమా మొదటి ఆట చూసి,క్లాసులో కాలర్ ఎగరెయ్యాలని తహ తహ లాడతాం   

హీరో చేసిన రోమాంటిక్ సీన్లన్ని,పెద్దయ్యాక(వీలుంటే ఇప్పుడే)చెయ్యాలని ఉవ్విళ్ళూరతాం.

ఒక్క సారి నాకు అవకాశం వస్తేనా…అనుకుంటూ మనకు మనమే ఇంటర్వ్యూలు ఇచ్చుకుంటాం.

ఒక్క సినిమా అవకాశం వస్తేనా….మన జన్మ జన్మల దరిద్రం తీరిపోతుంది,అబ్బా…ఈ సినిమా వోళ్ళు ఇంత దబ్బును ఏం చేసుకుంటారో కదా??

ఇలాంటి అంతర్మధానలు ఎన్ని సార్లో  

********************************************************
ఇదంతా నాణానికి ఒక వైపు
ఇంకో వైపు..

“అదృష్టం ” అన్న పదానికి కచ్చితమైన నిర్వచనం చెప్పే ఏకైక రంగం ఈ వెండి/చిన్ని తెర.
 
రోజు కో నటి(కాదు కాదు…. హీరోయిన్),ఒక్క సినిమాతో తళుక్కుమని రాలిపోయే తోకచుక్కలు ఇలా ఎన్నో మన కళ్ళ ముందు చూసాం…ఇక ముందు చూస్తాం కూడా

వీళ్ళంతా ఒక వైపు ఉంటే,ఇంకో వైపు సిని రంగలం లో అడుగు వేసీ వెయ్యని జూనియర్ ఆర్టిస్టులు

వీళ్ళ వెతలు అన్ని ఇన్నీ కావు
హీరో తో పాటు డాన్సులు వేస్తారు,హీరోలకు డూపులుగా వేసి నానా దెబ్బలు తగిలించుకుంటారు…
 
ఎదో ఒక రోజు తమకూ ఒక అవకాశం రాకపోదా అనుకునే నిరంతర ఆశావాదులు

ఒక వైపు హీరోలు కోట్లకు పడగలు ఎత్తుతుంటే,వీళ్ళ తలసరి ఆదాయం మాత్రం నెలకు 200,అదీ సినిమా ఉంటేనే!!!!

ఇరుకు అద్దిళ్ళు,నిండీ నిండని జానెడు పొట్టలు

 రంగుల ప్రపంచం చూసి,వాస్త జీవితాన్ని వదిలేసి,దూరపు కొండల వైపు పరుగులు తీసే యువతకు చెప్పేది ఒకటే……..తమ జీవితం ఇంకొకరికి రాకూడదనీ

“నిప్పులు చిమ్ముకుంటూ నింగికి నేనెగిరి పొతే
నిబిడాశ్చర్యంతో వీరు
నెత్తురు కక్కుకుంటూ నేలకు నే రలిపొతే
నిర్దాక్షిణ్యం గా  వీరె !!!”
 


పూర్తిగా చదవండి