అరణ్య కవితలు
కవితలు, సెప్టెంబర్ 2007 September 2nd, 2007
ఎంతదారి తప్పి
ఎక్కడెక్కడో తిరిగినా
ఎట్టకేలకు నీటి జాడ
అడవిలో మరొక సారి
తప్పిపోవాలనుంది
దట్టమైన అడవి
ఆకుల్లోంచి దూరి
లోయల్లోకి ప్రాకి
కిరణాలు తమని
ముద్దాడుతుంటే
గలగలలాడే
సెలయేటి
అలలన్నీ
వెలిగిపోతూ…
తనలో మునిగిన
ప్రతి గులకరాయికీ
ఓపిగ్గా సెలయేరు
ఒక రూపాన్నిస్తోంది
చూడ్డానికి ఒకేలా ఉన్నా
దేని అందం దానిదే!
ఏ సెలయేటిని చూసినా
ఆ గలగలలు
నాలోనూ వినిపించేవి.
కొన్నాళ్ళకి నేను
కవిత్వం మొదలు పెట్టాను
ఒకరితో
నిమిత్తం లేదు
పూస్తాయి
రాలిపోతాయి
అడవిలో పూలు.
పూర్తిగా చదవండి
పూర్తిగా చదవండి