Telugu Bloggers

రచన:నాగరాజు పప్పు

షాజహానెక్కిన నెమలి సింహాసనం నుండీ బతకలేని బడిపంతులు నిట్టూర్పులూర్చే పేము కుర్చీ వరకూ - కుర్చీలు కొన్ని వేల రకాలు. కాని, చక్రవర్తైనా, చంఢాలుడైనా మనిషంటే ఒక ఆకారం ఉన్నట్టే, కుర్చీ ఎలాటిదయినప్పటికీ దానికో నిర్ధిష్టమైన ఆకారం ఉంది - బల్లపరుపుగా మన బరువు మోపడానికో బల్ల, వీపు ఆనించుకో్డానికి మరో బల్ల, నేల నుంచి ఎత్తు కోసం ఓ నాలుగు కోళ్ళు అనే మూడు భాగాలుంటేనే అది కుర్చీ అవుతుంది. వీటికే రకరాకాల హంగులు కూర్చి కుర్చీల రూపురేఖలు ఎన్నో రకాలుగా మార్చవచ్చు.

కుర్చీలకి ఇలాటి రూపోటి కుదురుకొని - ఇక వీటి గతి ఇంతే, వీటి రాతని ఇంకెవడూ మార్చలేడని నిశ్చయం అయిపోయిందనుకొంటున్న తరుణంలో, ఓ శుభ ముహుర్తాన, “కుర్చీ అంటే ఇలాగే ఎందుకుండాలి” అని ఓ పిచ్చి ప్రశ్న ఓ ఇంజనీరుగారి తలపు తట్టింది. ఎద్దుల బండీలో, గడ్డివాముమీద సుఖాసీనుడై కునికిపాట్లు పడుతున్న ఓ రైతన్నని చూసాడేమో - వెంటనే ఆయనగారి మదిలో ఓ మెరుపు తళుకులీనింది. ఇంకేముందీ - బీన్‌బాగ్ అనే ఓ కొత్తరకం సుఖాసనం తయారైంది. బీన్‌బాగ్‌ని కుర్చీ అనడానికి ఎవ్వరికీ మనసొప్పదు - ఎందుకంటే అది కుర్చీ అనే నిర్వచనానికి లొంగదు. కాని, మూడు గంటల పాటు హాయిగా కూర్చొని, టి.వి.లో మాంచి సినిమా చూడాలంటే మాత్రం దీనికంటే ఉత్తమమైన ఆసనమూ మరోటి దొరకదు.

1981 దాకా ప్రపంచంలో వచ్చిన సినిమాలన్నీ కుర్చీలైతే, మై డిన్నర్ విత్ ఆంద్రె అనే సినిమా, వాటన్నిటినీ సవాల్‌ చేసిన బీన్‌బాగ్ లాటిది. ఏ రకంగానూ, దీనిని సినిమా అని గాని, కథ అని గాని అనడానికి కుదరదు, అలా అని, అనకుండా ఉండటానికి కూడా వీల్లేదు. ఈ సినిమా ప్రత్యేకత గురించి చెప్పాలంటే, ముందుగా సినిమా అనే సాంకేతిక ప్రక్రియలోని ముఖ్యమైన అంశాలని ప్రస్థావించాలి.

కుర్చీలకి మూడు భాగాలున్నట్టే - అరిస్టాటిల్‌ కాలం నాటి నుండీ డ్రామాకి exposition, complication, conflict, climax అనే నాలుగు అంగాలున్నాయి. అమ్మాయి, అబ్బాయి ప్రేమలో పడ్డారు - ఇది ప్రస్థావన (exposition). అమ్మాయి పేదింటి పిల్ల, అబ్బాయి రాజకుమారుడు (అనార్కలీ సినిమా) - ఇది కథాంశం(Complication)[1] , అబ్బాయి తండ్రికి ఈ ప్రేమంటే ఇష్టం లేదు - ఇది సంఘర్షణ (Conflict) , చివరగా అమ్మాయి త్యాగమో, ఆత్మహత్యో చేసుకొంది, లేకపోతే - అమ్మాయి, అబ్బాయి కలిపి దేశాంతరాలు పారిపోయారు, ఇంకా కాకపోతే, కథ చివర్లో - అబ్బాయి తండ్రి ఉన్నట్టుండి మంచోడైపోయాడు - ఇది ముగింపు (Climax). సుమారుగా, 90% శాతం కథలన్నిటికీ - అది రామాయణమైనా, రోమియో-జూలియట్‌ అయినా - అమరిక, లేక ఆంగీకరణం [2] (organization) మాత్రం ఈ నిర్మాణాన్ని(structure) అనుసరించవలసిందే.

రచయితకాని, దర్శకుడు కాని - ఈ నిర్మాణ వ్యవస్థని (Structural Framework) అనుసరిస్తునే, తన సృజనాత్మకతని ప్రదర్శిస్తాడు. ఉదాహరణకి - కథని క్లైమాక్సుతో ప్రారంభించవచ్చు, లేదా కాంప్లికేషన్‌లోనే ఎక్కువ సమయం ఉపయోగించుకుని, కాన్‌ఫ్లిక్ట్, క్లైమాక్సులు కుదించవచ్చు. లేదా ఫ్లాఫ్-బాక్ లాటివి ఉపయోగిస్తూ - వెనక్కీ, ముందుకీ జరగవచ్చు. ఎంచుకొన్న కథాంశంలో ఈ నాలుగింటి మధ్యనున్న సంబంధాన్ని సృజనాత్మకంగా, కొత్తగా రూపొందించవచ్చు - ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య సంఘర్షణకాకుండా, ఒక వ్యక్తిలోనే జరిగిన సంఘర్షణని కాంప్లికేషన్‌, కాన్‌ఫ్లిక్ట్ గా ఎంచుకోవచ్చు.