చీకటినంతా తనలో దాచేసుకున్నట్టువెన్నెలనంతా ఆకాశం నిండా నింపేసినట్టుతెల్లటి ఆ ఆకాశంలొ నల్లని ఆ చందమామ చల్లగా మెరిసిపోతుందిఆ అందాన్ని కనులారా చూద్దామని ప్రయత్నిస్తుంటే,ప్రకృతి లోని సరిగమలకి,అటు ఇటు ఊగుతూ చందమామ నాతో దోబూచులాడుతుంది...నీ మాటకి భావానికి అనుగుణంగాకదులుతున్న నీ కళ్ళని బంధించాలని నా కళ్ళు నన్ను మరిచిపోతున్నాయినీ కనుపాపల నలుపులో నాకు దాగిపోవాలనుందిఆ కన్ను గిలుపుల్లో నా ఉనికిని చాటుకోవాలనుంది రెప్ప పాటైనా నీ కలల్లో నిలవాలనుందిఅందమైన ఆ కళ్ళని ఎంతసేపు చూసినా తనివి తీరడంలేదుఆడే ఆ కన్నులని నేననుసరించలేకపోతున్నానుఒకసారి నా కళ్ళల్లోకి చూడవా?అలసిన నేను చల్లని నీ చూపుల నిండు వెన్నెల్లో సేదతీరతానుఆ వెన్నెల మొత్తాన్ని నాలోనే నింపుకుంటాను...
పూర్తిగా చదవండి