మరణాల్ని కీర్తించడం కొత్తేమీ కాదు మణికర్ణికా ఘాట్ లో రగిలే ఆరని చితిమంటల్లో నిత్యం నన్ను నేను దహించుకొంటున్నవాడ్నే చరిత్రలో స్వర్ణ యుగాలంటూ ఉండవు రాజు దైవాంశ సంభూతుడూ కాదు పాలించే వాడెవడైనా పదఘట్టనల కింద నలిగిన ఆత్మలు మౌనంగా రోదిస్తూనే ఉంటాయి చార్మినార్ ల సాక్షిగా ఆకాశంలో నిలబడి జరుగుతున్న తంతును వీక్షిస్తూనే వుంటాయి నన్ను నేను మొలకెత్తించుకుంటున్న చారెడు నేలపై మోపిన రాక్షస పాదపు జాడలు మనసులోంచి తొలగిపోలేదు పురుగుల మందు సేవిస్తూనో దూలానికి వేలాడుతూనో నన్ను ఆక్రమించిన పాదాలను మోస్తున్న బోయిలను గమనిస్తూనే ఉన్నాను పెదాల చిరునవ్వులపై విరిసిన కత్తుల్ని ఆస్వాదించిన వాడ్ని నువ్వు నడిచెళ్ళిన దారుల్లొ తెగిపడిన శిరస్సుల్ని పోగుచేసుకొంటున్న వాడ్ని తారీఖులు దస్తావేజులతో పనిలేని యుద్ధాలలో చెల్లాచెదరైన [...]
పూర్తిగా చదవండి