మర్రి చెట్టు ఊడల్లా నువ్వూ నేను అల్లుకుంటూ పోతామా నీడల్ని పరుచుకుంటూ గలగలలు లేకుండా ప్రవహిస్తామా ఐనా- చిరిగిన పేజీని ఇష్టంగా చదివించి ముగింపు తెలియకుండా తెలియనితనం లోకి నెట్టివేసినట్లు సంగమం తరువాత ఎడారి మొక్కను చేస్తావు ! నీ దారెప్పుడూ ఇంతే – విందు పంక్తిలో చివరి విస్తరిలా… బండికింద కుక్కపిల్లల్లా తోకలూపుకుంటూ వెనక కాళ్లతో ప్రపంచాన్ని తన్నుకుంటూ వెళ్లిపోతుంటామా దించిన తల ఎత్తకుండా గుండెమీద శిశిర సంధ్యలను మోస్తూ ఉంటామా ఐనా- పుస్తకంలోని అక్షరాలు ఒలికిపోకుండా జాగ్రత్త పడలేని అమాయకత్వాన్ని గానుగలో నలిగే విత్తనాన్ని చేస్తావు! నీదారెప్పుడూ ఇంతే [...]
పూర్తిగా చదవండి