Sep 22
రెండు అరిచేతుల పుప్పొడి రాగం
కవిత్వం పొద్దు
-పసునూరు శ్రీధర్ బాబు
దేహంలో ధూపంలా వంకీలు తిరిగే పంచప్రాణాలు
ఆ అరిచేతుల్లో ఏకమై మంచు ఖండాలుగా మారి నను నిమిరినప్పుడు
నేను ఘనీభవించిన అగ్నికీలల పర్వతాన్నయ్యాను-
ఆ రెండు అరిచేతుల్లో పూసిన పుప్పొడిలో
కన్నీటి బిందువునై రాలి
నలుదిక్కులకూ ఎగిరిపోయాను-
ఆ రెండు అరిచేతులూ ఓ సాయం సంధ్య వేళ
నన్ను పావురంలా పొదివి పట్టుకుని అలా గాల్లోకి వదిలినప్పుడు
నేను అస్తమిస్తున్న సూర్యుడిని ముక్కుతో కరచి పట్టుకుని
కాలాన్ని కదలకుండా చేశాను-
కళ్ళల్లో మెత్తగా తడిసే మౌనలిపి
గట్టుతెగి ప్రవహించేది అరిచేతుల్లోంచే
ప్రేమతో నిండుగా నిశ్చలంగా ఉన్న దేహాన్ని తాకి
వలయాలు వలయాలుగా తల్లడిల్లే [...]
పూర్తిగా చదవండి
పూర్తిగా చదవండి