Telugu Bloggers

నూరుద్దీన్ దిన్ అబ్దర్ రహ్మాన్ జామీ (జామీ) 1414-1492)జామీ పదిహేనవ శతాబ్దానికి చెందిన పెర్షియన్ సూఫీకవి. సూఫీ కవులలో చివరి తరానికి చెందిన తాత్వికుడు. “నా స్వస్థానం జామ్ (ప్రస్తుతం ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో ఉంది). నా జ్ఞాన దాహాన్ని తీర్చిన గురువు పేరు అహ్మద్ జామీ. రెండూ కలిపితే నా కలంపేరు జామీ” అని తనను తాను పరిచయం చేసుకొంటాడు. ఒకనాడు తనవద్ద శిష్యరికం చేయటానికి వచ్చిన విద్యార్ధితో నీవు ఎవరినైనా ప్రేమించావా అని అడిగగా, “నేనెవరినీ ఇంతవరకూ ప్రేమించలేదు” అని అంటే, “ వెళ్లు, ఈ ప్రపంచాన్ని ప్రేమించి రా, అపుడు నీకు మార్గాన్ని నే చూపిస్తాను” అని అన్నాట్ట జామీ. జ్ఞానయానానికి ప్రేమే ప్రధమ సోపానం అని, విశ్వజనీన ప్రేమే ఈశ్వరునికి దగ్గరదారి ...
పూర్తిగా చదవండి

హకిమ్ అబుల్ మజ్డ్ మజ్దూద్ ఇబ్న్ ఆదం సనాయ్ ఘాజ్నావి (సనాయ్) 1080 (?) -1131సనాయ్ రచనలు పర్షియన్ సాహిత్యానికి దిశానిర్ధేశం చేసాయని పరిశీలకులు భావిస్తారు. వచన రూపంలో సూఫీతత్వాన్ని వెలువరించిన మొదటి కవి, సనాయ్. కోరికలు, ఉద్వేగాలు, అత్యాశ మానవుని దేవుని నుంచి దూరంచేస్తాయని సనాయ్ రచనలు ప్రవచిస్తాయి.ఘాజ్నావిద్ కి రాజయిన బహ్రామ్ షా కొలువులో సనాయ్ ఆస్థాన కవి. బహ్రామ్ షా భారతదేశంపై దండెత్తటానికి బయలు దేరే సమయాన సనాయ్ రాజుగారి విజయాన్ని కాంక్షిస్తూ వ్రాసిన పద్యాలను చదవటానికి రాజ దర్భారుకు వెళుతున్నప్పుడు, లై ఖూర్ అనే ఓ సూఫీ “ ఎందుకయ్యా ఈ అశాశ్వత రాజులను, రాణులను కీర్తిస్తూ నీ ప్రతిభను వృధా చేసుకొంటున్నావు?” అని సనాయ్ కళ్లు తెరిపించి, ఈయనను భక్తి మార్గంలోకి మళ్లించాడని అంటారు. ఆ తరువాత సనాయ్ రాజకొలువును, తన ఐశ్వర్యాన్ని త్యజించి, ఈశ్వరారాదనలో మునిగి, అనేక రచనలు చేసాడు. వాటిలో ఉత్కృష్టమైనదిగా ...
పూర్తిగా చదవండి

ఫరిదుద్దీన్ అత్తర్ ( అబు హమీద్ బిన్ అబుబక్ర్ ఇబ్రహీం) 1120-12291229 లో పెర్షియాను చెంఘీస్ ఖాన్ ఆక్రమించుకొన్నపుడు, ఓ వృద్దుని యుద్దఖైదీగా రాజుగారి వద్దకు తీసుకొచ్చారు. ఆ వృద్దుని పట్ల జాలిపడ్డ ఒక పౌరుడు ఆతనిని ఒదిలివేయండి, అందుకు ప్రతిఫలంగా నేను వెయ్యి వెండినాణాలు ఇస్తాను అన్నాడట. అపుడా వృద్దుడు " నన్ను అంత తక్కువకు అమ్మకండి, నా నిజమైన విలువను కట్టేవారు రావొచ్చు" అన్నాడట. మరొక వ్యక్తి ఒక మోపుడు ఎండు గడ్డి ఇస్తాను ఆ వృద్దుడిని వదిలివేయండి అన్నాడు. అపుడా వృద్దుడు " నా విలువ ఇదే ప్రభూ నన్ను ఇప్పుడు అమ్మివేయవచ్చు" అని చెప్పగా తాను మోసపోయినట్లు భావించిన రాజుగారు ఆ వృద్దుని శిరచ్ఛేదనం గావించమని ఆదేశించాడట. ఆ వృద్దుడే ప్రముఖ సూఫీ కవి ఫరిదుద్దీన్ అత్తర్.ఈ ఉదంతం జరిగిందో లేదో చారిత్రిక ఆధారాలైతే లేవు కానీ అత్తర్ కవిత్వం దానికి సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది. అత్తర్ కవిత్వంలో ...
పూర్తిగా చదవండి

ఖ్వాజా షామ్సుద్దీన్ మొహమ్మద్ హాఫీజ్ సిరాజి (1315-1390)ఒక పర్షియన్ కవిగా హాఫీజ్ కు మంచి పేరు ఉంది. అది ఎంతంటే ఈతని పుస్తకాలు, ఖురాను కంటే ఎక్కువగా అమ్ముడు పోయేవట. హాఫీజ్ కవిత్వంలో సౌందర్యం, మార్మికత, ప్రేమ, కరుణ వంటి విశ్వజనీన భావాలు పరిమళిస్తూంటాయి. నిశిత దృష్టి, ఆహ్లాదమైన శైలి, లయ, సరళ భాషతొ ఉండే హాఫీజ్ కవిత్వం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఎంతో ఆదరణ పొందింది.    మరో పర్షియన్ కవి, అత్తర్ వద్ద హఫీజ్ శిష్యరికం చేసాడు.భారతదేశపు యోగి శ్రీమెహర్ బాబా , హఫీజ్ గీతాలను పాడేవారట.హఫీజ్ " అశరీర వాణి" అనీ (Tongue of the Invisible), "కవులకే కవి" అని కీర్తి గడించాడు. దేవునిలో లీనమయ్యే మార్గాలను అన్వేషిస్తూ హఫీజ్ ఎన్నో వందల గీతాలను రచించాడు. హఫీజ్ సుమారు 5000 గీతాలు వ్రాసినట్లు ఒక అంచనా. హఫీజ్ తన గీతాలలో ఎక్కడో ఒక ...
పూర్తిగా చదవండి

ఇస్లాం మతంలో ఒక ఆద్యాత్మిక అధ్యాయం సూఫీతత్వం. ఈ తత్వం ప్రకారం స్వీయ ఆధ్యాత్మికా మార్గాన ఈశ్వర ప్రేమను పొందటం ధ్యేయం. ఐహిక బంధాల నుంచి విముక్తమై మనసును దేవుని వైపు ప్రయాణింపచేయటం సూఫీల జీవన విధానంగా ఉంటుంది. సూఫీలు ఆడంబరాలకు దూరంగా ముతక దుస్తులు ధరించి స్వాములుగా జీవితాన్నిగడిపేవారు. సూఫీకవులు సర్వమానవ సౌభ్రాతృత్వాన్ని, దైవచింతనను ప్రతిబింబిస్తూ అనేక రచనలు చేసారు. రూమీ, అత్తర్, హఫీజ్, జామీ, సనాయ్, సాదీ, రబియా మొదలగువారు ప్రముఖులు. వారు వ్రాసిన కవితలలో నాకు నచ్చిన కొన్నింటి అనువాదాలు ఇవి. మిగిలినవారిగురించి మరో సారి...... జలాలుద్దీన్ మహమ్మద్ రూమి (1207-1273) రూమి పదమూడవ శతాబ్ధానికి చెందిన పర్షియన్ కవి. దేవుని చేరటానికి కవిత్వం, సంగీతం, నృత్యం ప్రధాన సాధనాలని రూమీ భావించాడు. ఈతని కవిత్వం ఏమతానికి చెందక మానవత్వాన్ని ప్రతిబింబించటం ఒక ప్రత్యేకత. జీవితాన్ని అక్షరాలుగా మలచి అందించాడు రూమి. ఆయనకవితలలో మార్మికత, భావుకత, మానవత్వంపై అచంచల విశ్వాసం, దేవుని పై ఆరాధనా కనిపిస్తాయి. ఈ నాటికీ ప్రపంచవ్యాప్తంగా రూమీ కవిత్వానికి ఆదరణ ఉన్నదంటే దానికి ...
పూర్తిగా చదవండి